8 Eylül 2016 Perşembe

Budala

"Biz ise yokluğumuz ile varlığımız arasında sıkışıp kalmışız sadece."



Bu akşam yeniden, yeniden kapatmaya korkuyorum ışığı. Göreceklerimden değil; göremeyeceklerimden korkuyorum sadece. Yine kocaman bir yokluğa sürüklendim, kalkmak için nelerden vazgeçmem, neleri yoluna koymam gerektiğini göremiyorum. İçimden gitmek geliyor yeniden.

Gene çılgınlar gibiyim, yalvarışlar içindeyim. Büyük suçlar altında ezilirken, diğer yandan suçların sonucunu da yine ben çekiyorum.

Peki aşk neydi? Bile bile kaybolmak mı gözlerinde, yoksa bir hiçliğe kapılmak mı yokluğunda...

Keşke sen benim sonsuz masalım olsaydın, bende senin mutlu sonun. Ne yazıktır ki acıtır sevda yürek yanınca, sakın sen de benim gibi yanma.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder