29 Ocak 2017 Pazar

Saatsiz

28 saatlik derin uykusuzluğu tattığım son saatlerde gözlerim ağırlaşmaya devam ettikçe elimde en sevdiğim edebiyat dergilerim zamanımı benden çalmaya çalışan uykuma, kafa tutmamda en büyük destekçilerimdi. Dünyadaki sevgi adı altında toplanan duyguların yarattığı sorunsalı bütün şair ve yazarlarla tartışmayı başarmıştım. Uykusuzluk muydu bu gerçek dışı hızursuzluktan beni kurtaran yoksa gerçek olduğuna kendimi inandırdığım nedenler mi? Büyük bir boşluktu aradaki çizgi ama artık pekte umursamıyordum.

Başta susmayı seçtim, aylar öncesinden denemelerine başlamıştım bile ben sustukça zihnimde yazılar da birer birer silindi. Zihnim sustukça kalbimin ağrısı sırtıma vurdu başlarda, uykusuzluk baş göstermeye başlamıştı. 3 saatti tatlı uykum ama yetiyordu en azından bedenime. Üstüne düşmeye devam ettim zihnimin. En derine çok derine indim. Birlikte uzun bir yolculuk yaptık. Bir ara elimi bırakacak gibi oldu kaçmak istedi benden, sinir hücrelerim saatler boyu çalıştı ve zihnim elimi tutmayı asla bırakmadı.

Demişler ki sütten ağzı yanan yoğurdu üfleyerek yer, tam üzerine basmışlar insan ne değişik bir varlık. Olsun temkinli olmayı öğreniyor farklı yollarla,  kalbini ve zihnini emniyete almayı. Nedenler bir kenara bırakılıyor ve sonuca odaklanılıyor.

Şimdi de ben diyorum ki "hiç kimsenin, yağmurun bile böyle küçük elleri yoktur." Boy dediğin nedir gülüm, ruhlar anlaşsın. Geçmiş sizi hatadan başka kefeye koymazken, geçmişi ölesiye sevmek olur mu? Biz her zaman bizdik, değiştiniz efendim değiştiniz diyenlerdir en derin değişimi yaşayan. Aylardan sonra anlarmış ki insan, kendi isteğiyle yanında olmayan kimse üzüldüğüne zerre değmezmiş ve en büyük hayal kırıklığı insanın kendinden başkası değilmiş. İnanmak, sevmek, aşık olmak, değer vermek hepsi kendi suçumuzdu. Şimdi ise hayaletlerden başkası yok yanımda, çürümüş bir beden, hayallerini kaybetmiş bir ruh ve çırpınıp duran kanatlarım. Dünyaya tek başıma geldim ve yine tek başıma sıyrıldım acıdan. Sırtımı kestiklerinde ciğerlerimden aldıkları her kanserli hücre ile birlikte aşk diye içime çektiklerimi de atıcam...

4 yorum:

  1. 3 saat uyku ile yetinebilmeye takıldım ben :) Bir formülü varsa öğrenmeyi çok isterim. Çok uyumam; çok uyumak istemediğim için soruyorum zaten. 4-5 saatten fazla uyuyunca zamanım boşa geçmiş gibi geliyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Acıdan uzaklaşacağın bir ara vardır bitimine çok yaklaşırsın. Gün ve gün acı kapıya yeniden dayanacaktır işte o zaman uyku güzeş bir hayal olur sadece sevgili sözsanatı :(

      Sil
  2. Umarım son cümlelerin sadece sanatın acı yanıdır ve gerçek değildir. Bizim gibi okuyucaların senin gibi yazarlara ihtiyacı var kendine iyi bakman dileğiyle. Kalemine sağlık deepinside

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel dileğiniz için çok teşekkür ederim. Yakın zamanda sağlımızda yerine gelecektir. :)

      Sil