11 Aralık 2016 Pazar

Zararlardan Ziyan Olmak

Geri kalan anılarımı da kapatabilmek adına Taksim de dolanırken, duvarda yazan bir yazı gözüme ilişti bugün "Yaşattığınız her acı, günün birinde hayatınızı mahvedecek." Durup düşünmeye başladım kimin kalbini bu kadar çok kırmıştım ki ve bu kadar çaresiz bırakmıştım acı çektiğini bile bile.

Böylece hayatıma beni tümünden iyileştirecek birisinin gireceğinden şüpheli bir şekilde yaşamaya devam ediyorum. Beni kendime getirecek kişinin hala aynı kişi olduğu kanısından da pek vazgeçebilmiş değilim. Düşüncelerine değer verdiğim bir çok insanı saatlerce yürüterek dinlemişliğim bile var. Ancak bir kere de vazgeçemiyor insan.

Düşünceler bin bir yanımı sarmaya başladığın da aslında ilk başta rahatlıyorum. Anlamaya çalışıyorum ve kendimi telkin ederek yürümeye devam ediyorum. Saatler geçtikçe içimdeki sakinliğin yerini endişe ve çaresizlik almaya başlıyor. Her an en başa dönebilecekmişim korkusuyla geçiyor geceler. Beni bu uçsuz bucaksız derinlikten kurtarabilecek tek insan da sadece kaçmayı tercih ediyor. Nedenini çözemiyorum ve üstüne eklenen her cümle beni biraz daha aşağıya çekiyor. 

Aslında kanıtlamam gereken hiç bir şey olmadığı halde, umutsuzca duygularımın saflığını ve sorunların tek suçlusunun ben olduğuma inanmaya devam ediyorum. Tüm bu suçları omuzlarken, durmadan yığılıveriyorum; yüküm ağırlaşmaya devam ediyor. Oysa karşımda, gösterdiği kadarıyla hayatına mükemmel bir şekilde devam eden insana karşı direniyorum. 



Oysa bir kez uzatsa elimi tüm sorunlar yok olacak içimde, kaybolacak tüm korkular ve ben eski düzenime yeniden kavuşacağım. Bu kez de ben bencillik ediyorum fazlasıyla. Kendimi kurtarabilmek için, aşık olduğum insanı artık sevmediği biriyle birlikte olmaya zorlamak mesela. Gerçi yüreğim sevmediğine pek inanmak istemese de kendimi inandırmak için aylardır zorluyorum. 

Ha düzeldim düzeleceğim dediğim her günün gecesinde, büyük bir telaş ve içimde büyük bir savaşla tek başıma kalıveriyorum. 

Şimdi sadece sussak ve gelsen yanıma, her şeyi yoluna koysak. Sadece birbirimizi de değil birbirimizin geleceğini düşünerek hareket edeceğime o kadar eminim ki. Zaten sende giderken "bu bize büyük bir ders olacak" demiştin; ben dersimi aldım. 

Ve eğer içinde küçücük bir umut bile varsa aşkın için durma tek bir cümle "bende seni çok özledim..."


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder